IJsland: ruige rotsen en glinsterend ijs

Ons vierde huisje was absoluut onze favoriet, daarom extra balen dat we hier maar één nacht verbleven. Het huisje ligt aan de rand van het vissersdorpje Seyðisfjörður, aan het einde van de 16km lange kronkelende gelijknamige fjord. De weg ernaartoe wordt gezien als één van de spectaculairste wegen van IJsland en de volgende ochtend zullen we ervaren waarom, het is tevens de enige manier om (over land) het dorpje te bereiken. Hier voel je je ver van de bewoonde wereld, omgeven door steile bergen waardoor de zon gedurende twee maanden niet te zien is.

Toen het donker werd vonden mijn zus en ik het huisje wel een beetje griezelig, maar dit kwam waarschijnlijk vooral door de serie ‘Trapped’ die we gekeken hadden en zich hier afspeelde hihi ;) ’s Avonds is het pikkedonker en super stil, maar ik waagde mij toch vanuit het veilige huisje naar de veranda om de stadslichtjes vast te leggen en een glimp van het noorderlicht op te vangen. Dat eigenwijze noorderlicht kwam echter niet tot onze grote teleurstelling aangezien dit HET huisje en DE ideale plek was om dit prachtige natuurverschijnsel nog eenmaal te aanschouwen.

Tulpen in Flevoland

Later dan verwacht (want koudste aprilmaand sinds 1986) stonden dan eindelijk de tulpenvelden in bloei. Ik had gehoopt tijdens mijn weekendje weg naar Uitgeest deze kleurenpracht al vast te kunnen leggen, maar helaas nog geen tulp te zien in Noord-Holland. Een week later barstte de tulpengekte echter wel los. Tijd dus om op tulpenjacht te gaan in…Flevoland. Juist ja niet mijn eerste keuze, want het is de lelijkste en meest saaie provincie van Nederland. Alleen mooi als de tulpen in bloei staan en oké het Waterloopbos is ook de moeite waard. En ja ik mag zeggen dat het een provincie is zonder sfeer, ik ben er immers geboren ;)

Dus normaal gesproken rij ik met een grote boog om Flevoland heen, maar nu was het toch de ‘oversteek’ waard. Toen we de provinciegrens ergens achter Kampen passeerden, leek het net of iedereen Flevoland aan het verlaten was, kilometers file stond er aan de andere kant van de weg. Hadden wij de memo gemist dat Flevoland aan het zinken was?