Waterrijk Friesland

Water heeft iets rustgevends voor mij; heerlijk om met een bootje het water op de gaan, te zwemmen of gewoon lekker op een terras aan het water te zitten. Zo kwam ik er recentelijk achter dat zittend in een serre aan de gracht in Zwolle mij meer tot rust bracht dan een uur floaten in een cabine. Oké bij floaten lig je ook in het water, maar dan is er niets om mij af te leiden van mijn hysterisch-nooit-stil-staande-gedachten ;)

Normaal gesproken zoek ik al snel het water op ergens in Overijssel, maar van de zomer besloot ik maar weer eens richting Friesland te rijden. Het was een prachtige zonnige dag en dan voelt deze omgeving al snel als een mini vakantie. Veel water betekent veel bruggen en veel stoppen, dus dit dwingt je al gelijk om geen haast te hebben.

De Weerribben

Al zo lang ik mij kan herinneren bezoek ik Nationaal Park De Weerribben minstens één keer per jaar. Iets wat ontstaan is door mijn ouders, vroeger gingen we namelijk nooit op vakantie, maar bezochten wel af en toe de mooie natuur die Nederland rijk is. We woonden redelijk vlakbij De Weerribben dus in de zomer waren we hier geregeld te vinden op een fluisterbootje en dat verveelde nooit. Tegenwoordig neem ik nog steeds vriendinnen mee om samen te genieten op het water, in de zon, op één van de gezellig terrasjes of fietsend tussen het hoge riet.

Vorig jaar huurde ik met vriendinnen voor het eerst een huisje in de Weerribben, aan het water, iets wat al een tijdje op mijn bucketlist stond :) En dat was genieten, kijk je mee? Ook voor tips (aan het einde van mijn boekverslag) die ik in al die jaren verzameld heb als het gaat om eten (het belangrijkste natuurlijk haha), vaarroutes en leuke dorpjes.

Tulpen in Flevoland

Later dan verwacht (want koudste aprilmaand sinds 1986) stonden dan eindelijk de tulpenvelden in bloei. Ik had gehoopt tijdens mijn weekendje weg naar Uitgeest deze kleurenpracht al vast te kunnen leggen, maar helaas nog geen tulp te zien in Noord-Holland. Een week later barstte de tulpengekte echter wel los. Tijd dus om op tulpenjacht te gaan in…Flevoland. Juist ja niet mijn eerste keuze, want het is de lelijkste en meest saaie provincie van Nederland. Alleen mooi als de tulpen in bloei staan en oké het Waterloopbos is ook de moeite waard. En ja ik mag zeggen dat het een provincie is zonder sfeer, ik ben er immers geboren ;)

Dus normaal gesproken rij ik met een grote boog om Flevoland heen, maar nu was het toch de ‘oversteek’ waard. Toen we de provinciegrens ergens achter Kampen passeerden, leek het net of iedereen Flevoland aan het verlaten was, kilometers file stond er aan de andere kant van de weg. Hadden wij de memo gemist dat Flevoland aan het zinken was?