Tijd om weer een pagina toe te voegen in mijn IJsland dagboek. De tweede volle dag op het eiland bracht ons bij een aantal kleurrijke spots. Voor vertrek zei iemand nog voor de grap dat IJsland grauw en grijs zou zijn, maar dat is totaal niet zo. Het landschap is zo divers en op momenten bizar kleurrijk dat het soms gephotoshopt lijkt. De lavavelden geven het landschap een groene kleur met hier en daar een bloemetje en de waterval Hraunfossar zorgt met de omliggende begroeiing in herfstkleuren voor een surrealistisch beeld.
Met een volgeladen tankwagen (a.k.a. onze huurauto) reisden we verder naar ons tweede huisje waarbij de rijdbare Bagels&Beans vestiging weer overuren draaide. Onderweg zie je weinig restaurants en ook weinig wc’s, dat is iets minder, uit voorzorg dronken we maar niet al te veel. De mooie bezienswaardigheden maken veel goed, alleen de uitzichten vanuit de auto zijn al prachtig.
Stop nummer één was de vulkaankrater Grábrók, de grootste van de drie in het lavaveld en te beklimmen via een trap die je op 170 meter hoogte brengt. Kleed je goed aan, want het waait boven op die krater enorm en koud is het ook! Die trap is gelukkig niet zo’n toeristisch geval dat de omgeving lelijk maakt, nee er is bij de bouw rekening gehouden met het feit dat deze bij het landschap moest passen. Subtiel en met de natuur op nummer één in plaats van de mens, zoals je wel vaker tegen zult komen in IJsland.



Stop nummer twee: de watervallen Hraunfossar en Barnafoss. De watervallen lijken bewerkt te zijn met een kleurfilter, de kleuren zijn zo fel dat het niet echt lijkt! Hraunfossar is sowieso een bijzondere waterval. Vanaf een afstand zie je helemaal niks totdat je dichterbij komt en naar de kloof beneden kijkt waarbij het water via kanaaltjes onder het lavaveld in de rivier stroomt. Even verderop ligt de Barnafoss die gevoed wordt vanuit de Langjökull gletsjer.


Oja ik fotografeer dus niet zo vaak met een statief, voor het eerst dat ik hem mee had op vakantie. IJsland is natuurlijk de ideale plek om wat te prutsen met verschillende sluitertijden enzo. Ik moet altijd enorm lachen om onderstaande foto, genomen door mijn zus, waar ik sta te klungelen met mijn statief terwijl mijn zwager alweer bijna klaar is met foto’s maken.

Hoog tijd om na al dit moois wat meters te maken zodat we daadwerkelijk aan zouden komen bij ons tweede huisje gelegen in de buurt van Glaumbær. Wederom een mooie route waarbij we uiteindelijk nog in de sneeuw terecht kwamen (geen sneeuwstorm no worries, dat is voor een later tijdstip).

Bewijs dat we bijna geen auto’s tegenkwamen, mijn zus midden op de weg :)



De gele boerderij waar we een nacht zouden verblijven was typisch IJslands inclusief een GEWELDIG uitzicht, paarden en water dat naar rotte eieren rook. De eigenaar was uitermate spraakzaam, iets wat we nog niet vaak hadden meegemaakt, IJslanders zijn toch vaak wat teruggetrokken. Hij was later op de avond onze held, want terwijl wij op de bank hingen verscheen hij in de deuropening: ‘willen jullie het noorderlicht niet zien?’ WAT WAAR?? Totaal hysterisch haasten we ons naar buiten en wow hij had gelijk! Voor het eerst zagen we het noorderlicht, echt magisch. Ook al was ik nog enigszins afgeleid door de vraag ‘hoe krijg ik dit in vredesnaam normaal op de foto?’ uiteindelijk heb ik het maar opgegeven en gewoon van de show genoten :) Dit vergeet ik nooit meer.
Trouwens onderstaand alvast een voorproefje van dat geweldige uitzicht vanuit de tuin, genomen tijdens het golden hour waarbij de zon een bijzondere roze streep licht wierp op de omliggende bergen.

Stay tuned voor onze reis door het noorden IJsland.







