Avontuurlijk Málaga

Alweer drie jaar geleden stapte ik voor het laatst in het vliegtuig naar Spanje, toch wel één van mijn favoriete landen in het Zuiden. Naast Valencia en Sevilla is Málaga ook zeker een aanrader, hoog tijd dus om uit te leggen waarom deze stad niet op jouw lijstje mag ontbreken. En voor mij hoog tijd om weer eens wat tripjes naar het buitenland te plannen, want o wat heb ik dat gemist! Helemaal bij het terug zien van mijn foto’s.

Málaga ligt aan de Zuid Spaanse kust en maakt deel uit van Andalusië, een veelzijdige regio: strand, mooie steden, witte dorpjes, prachtige Moorse invloeden en mooie natuur. Wij waren er vrij laat (november), maar door de ligging nog heerlijk vertoeven zodra de zon zich liet zien. Voornaamste reden dat wij kozen voor een stedentrip Málaga was de combinatie met de natuur, we hadden namelijk kaartjes gekocht voor Caminito del Rey! :) Een toffe wandeling van zo’n 7,5km deels door een kloof, op zo’n 100m boven de rivier en eindigend over een hangbrug van 35m hoog.

De eerste dag scheen de zon volop, heerlijk die warmte in november! Genoeg reden dus om deze mooie dag goed te benutten. Onze airbnb lag vlakbij het kasteel Castillo Gibralfaro boven op de berg en als er ergens een uitzicht is dan moet ik daar eigenlijk altijd wel heen. Langzaam wakker worden zat er niet in, de klim gaat best steil omhoog en duurt zo’n 20 minuten, met iemand die veel foto’s maakt (guilty ;P) nog iets langer. Eenmaal boven word je beloont met prachtige uitzichten (je kijkt o.a. naar binnen bij de stierenarena) en een kasteel inclusief verdedigingsmuren met Moorse invloeden.

What goes up must go down, die berg moesten we ook nog af en dat had ik het liefst rollend gedaan. Naar beneden vind ik altijd minder fijn dan omhoog, want minimaal 20 minuten bergafwaarts zorgt voor knikkende knieën die ook gewoon niet stoppen met trillen haha. Hoogste tijd om wat lunch naar binnen te schuiven dus :) Met een volle maag hebben we nog een kleine stadswandeling gemaakt.

De volgende dag was het zover, het moment waar ik al dagen lang zenuwachtig voor was: Caminito del Rey. En nee niet voor die daadwerkelijke wandeling, maar voor de autorit erheen. Nooit eerder had ik een auto gehuurd om vervolgens door de Spaanse binnenlanden te rijden. Autorijden kan ik prima, maar zodra dat in een ander land moet gebeuren schijt ik zeven kleuren tegelijk, iets met niet kunnen voorbereiden en niet weten hoe de wegen eruit zien.
Eenmaal bij het autoverhuurbedrijf gingen ze ook nog op mij inpraten “ja mevrouwtje een verzekering zou wel goed zijn, want als u schade rijdt” en dus werd ons een veel te dure verzekering aangesmeerd. Onze auto was al verzekerd, maar ja dan slaat ineens de twijfel toe. EN ik kreeg geen kleine auto zoals ik gereserveerd had, nee een waar slagschip met allerlei toeters en bellen. HELP. Natuurlijk stond de navigatie ook niet goed waardoor ik eerst midden door het centrum van Málaga geleid werd, echt super. Ruim een uur later kwam ik met klotsende oksels tot stilstand naast een afgrond, de enige parkeerplek die we konden bemachtigen. Eh ja dat durf ik niet hoor, paniek. Gelukkig was er een aardige Spanjaard, waarschijnlijk zag hij de angst in mijn ogen, die voorstelde om de auto voor mij te parkeren. Pff ik kon weer enigszins asemen en op twee mueslirepen was ik er soort van klaar voor, ha!

Nadat we een sexy haarnetje en helm in onze hand gedrukt kregen en ik mijn camera omgehangen had, konden we vertrekken! En die is zeker al die stress waard. Het eerste gedeelte is een wandeling over een breed pad dat leidt naar het ‘echte’ begin. Dat begin start met een wandelpad op zo’n 100m boven de rivier en loop je door een kloof met soms wel kliffen van 400m hoog, heel gaaf! :)

Het pad is makkelijk te wandelen over houten planken en is overal afgezet met relingen. Vroeger was dit echter helemaal niet zo vanzelfsprekend, het was toen het gevaarlijkste wandelpad van Spanje. Oorspronkelijk ontstaan als onderdeel van een groot elektriciteitsproject, uiteindelijk verloor het deze functie en raakte het pad in verval. Toch werd dit pad nog gebruikt door bewoners en trok het waaghalzen van over de hele wereld met soms een niet zo’n goede afloop. Het pad is een tijd dicht geweest, gerenoveerd en ging weer open voor het publiek in 2015.

Na het verlaten van de kloof vervolg je de wandeling over een ‘gewoon’ pad door de natuur om daarna weer uit te komen bij de rotsen en een pad te bewandelen dat aan de rotsen hangt. Op het einde van de route moet je weer naar de andere kant van de kloof en dat doe je over een hangbrug. Best wel heel hoog, maar nog altijd heel tof! :)
Wij hebben zo’n drie uur over de wandeling gedaan en ik kan alleen maar zeggen dat het een dikke aanrader is. Heel veel foto’s heb ik niet eens gemaakt, omdat ik zo aan het genieten was van die mooie natuur.

Oja en je wordt thuisgebracht ;P Aan het einde van de route staat er een bus klaar om je weer terug te brengen naar het beginpunt/ de plek waar je de auto geparkeerd hebt.

We sloten de dag af aan een meertje met een prachtige zonsondergang. Ondertussen was ik weer moed aan het verzamelen om de auto in de stappen, eerst vol gas uit de greppel naast die afgrond en daarna het laatste stuk in het donker terug naar Málaga. Ik was totaal gesloopt, maar wel trots dat ik ons veilig heen en weer heb gereden ;P

De volgende dag werd het weer al wat minder, een druilerig dagje, maar alsnog bezochten we een super toffe locatie: Alcazaba. Een prachtig gebouw met wederom Moorse invloeden waar ik uren foto’s had kunnen maken. Al die bogen, torens en gezellige tuintjes ♥ Er is zelfs een irrigatiesysteem, een overblijfsel van vroeger, dat we goed in werking konden zien met de regen. Fotospam incoming…en ja ik zou mijn camera misschien eens wat vaker horizontaal moeten houden, ik zie een patroon haha.

Het leek erop dat we de laatste mooie dagen van november wel hadden gehad. De twee dagen daaropvolgende regende het alleen maar. We zijn nog wel met de bus naar Marbella geweest, maar dat viel letterlijk in het water, ha! Op de laatste dag klaarde het weer wat op en hebben we fietsen gehuurd om de botanische tuin te bezoeken, iets dat ik vrijwel altijd doe als die er is in een stad. Ik word er rustig van, lekker met mijn camera tussen de bloemetjes lopen te lopen :)

Ben je een Rob Verlinden of een Jonathan Zandbergen? HA ik zou het wel weten (ja Google maar even). Kortom, kies je voor de botanische fotospam of wil je liever weten waar we allemaal gegeten hebben? Scroll dan snel door dan heb ik wat leuke adresjes voor je.

Eten in Málaga

  • Absoluut op nummer 1 is: El Mesón de Cervantes! Eén van de beste tapasrestaurants in de stad en super gezellig.
  • Gloria Hoyes: voor nog meer tapas, tjsa je bent in Spanje of niet ;P
  • Teteria Palacio Nazari: een Arabisch tentje met honderd soorten thee
  • Brunchit: leuk lunchplekje, hier zijn we dan ook meerdere keren geweest
  • Noviembre Healthy Food: voor een gezonde lunch (niet dat wij voor die optie kozen ;P)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *