Ons zevende huisje was niet zo bijzonder, we zaten eigenlijk in een soort van garage haha. Alle reden om weer snel op pad te gaan, we stonden de volgende morgen dan ook al om 06.00 uur ’s ochtends op! En dat alles om op jacht te gaan naar puffins, maar die waren na twee pogingen echt nergens te bekennen. Ik denk dat we toch niet in het juiste seizoen waren…nog meer reden om terug te gaan. Sowieso wil ik nog een keer in het voorjaar, want hallo al die lupinevelden, zo gaaf!

Onze jacht begon echter wel op een mooie plek, Kaap Dyrhólaey. Wist je dat dit heel toepasselijk, deurgat betekent? De rotsen worden omgeven door zwarte stranden en in ons geval ook regenbogen, dit was namelijk ook de eerste dag dat het weer wat slechter was.

Ons vierde huisje was absoluut onze favoriet, daarom extra balen dat we hier maar één nacht verbleven. Het huisje ligt aan de rand van het vissersdorpje Seyðisfjörður, aan het einde van de 16km lange kronkelende gelijknamige fjord. De weg ernaartoe wordt gezien als één van de spectaculairste wegen van IJsland en de volgende ochtend zullen we ervaren waarom, het is tevens de enige manier om (over land) het dorpje te bereiken. Hier voel je je ver van de bewoonde wereld, omgeven door steile bergen waardoor de zon gedurende twee maanden niet te zien is.

Toen het donker werd vonden mijn zus en ik het huisje wel een beetje griezelig, maar dit kwam waarschijnlijk vooral door de serie ‘Trapped’ die we gekeken hadden en zich hier afspeelde hihi ;) ’s Avonds is het pikkedonker en super stil, maar ik waagde mij toch vanuit het veilige huisje naar de veranda om de stadslichtjes vast te leggen en een glimp van het noorderlicht op te vangen. Dat eigenwijze noorderlicht kwam echter niet tot onze grote teleurstelling aangezien dit HET huisje en DE ideale plek was om dit prachtige natuurverschijnsel nog eenmaal te aanschouwen.

Op dag 3, 4 en 5 bevonden wij ons in het noorden van het eiland, dat weet ik nu. Ik ben er ongeveer de hele vakantie van overtuigd geweest dat we nog altijd in het westen van het eiland rondreisden. Eigenwijs? Wie ik?!
Het is moeilijk om een favoriet deel van IJsland te kiezen, maar hier is het wel heel mooi en zo rustig! Het kan soms wel uren duren voordat je weer een auto tegen komt. De meeste toeristen vind je in het zuiden, lekker zo houden ;)

Ook deze dagen waren stralende dagen, daar hebben we vooral in het begin veel geluk mee gehad. Tijd om het noorden te verkennen dus. Het lijkt nu alsof we heel veel onderweg waren…dat was ook zo! Het enige nadeel achteraf, dat we niet echt rustig van één plek konden genieten. Zo had de eigenaar van het huisje in Glaumbær nog de tip om onderweg te stoppen bij een zwembad gelegen aan de fjord in Hofsos met een prachtig uitzicht, maar ja wegens gebrek aan tijd niet gedaan.

Tijd om weer een pagina toe te voegen in mijn IJsland dagboek. De tweede volle dag op het eiland bracht ons bij een aantal kleurrijke spots. Voor vertrek zei iemand nog voor de grap dat IJsland grauw en grijs zou zijn, maar dat is totaal niet zo. Het landschap is zo divers en op momenten bizar kleurrijk dat het soms gephotoshopt lijkt. De lavavelden geven het landschap een groene kleur met hier en daar een bloemetje en de waterval Hraunfossar zorgt met de omliggende begroeiing in herfstkleuren voor een surrealistisch beeld.

Met een volgeladen tankwagen (a.k.a. onze huurauto) reisden we verder naar ons tweede huisje waarbij de rijdbare Bagels&Beans vestiging weer overuren draaide. Onderweg zie je weinig restaurants en ook weinig wc’s, dat is iets minder, uit voorzorg dronken we maar niet al te veel. De mooie bezienswaardigheden maken veel goed, alleen de uitzichten vanuit de auto zijn al prachtig.