Later dan verwacht (want koudste aprilmaand sinds 1986) stonden dan eindelijk de tulpenvelden in bloei. Ik had gehoopt tijdens mijn weekendje weg naar Uitgeest deze kleurenpracht al vast te kunnen leggen, maar helaas nog geen tulp te zien in Noord-Holland. Een week later barstte de tulpengekte echter wel los. Tijd dus om op tulpenjacht te gaan in…Flevoland. Juist ja niet mijn eerste keuze, want het is de lelijkste en meest saaie provincie van Nederland. Alleen mooi als de tulpen in bloei staan en oké het Waterloopbos is ook de moeite waard. En ja ik mag zeggen dat het een provincie is zonder sfeer, ik ben er immers geboren ;)
Dus normaal gesproken rij ik met een grote boog om Flevoland heen, maar nu was het toch de ‘oversteek’ waard. Toen we de provinciegrens ergens achter Kampen passeerden, leek het net of iedereen Flevoland aan het verlaten was, kilometers file stond er aan de andere kant van de weg. Hadden wij de memo gemist dat Flevoland aan het zinken was?
Geen afbrokkelend land te zien, dus op zoek naar een tulpenveld waar we bij konden komen zonder als een lompe boer door de velden te gaan lopen stampen. Vlakbij Biddinghuizen hadden we onze plek gevonden. De auto gooide ik in de berm en na het opengooien van de deur (vasthouden! wat een wind het lijkt IJsland wel) liepen we gewapend met camera het polderlandschap in. O ik word zo blij van al die kleurtjes en verschillende soorten tulpen. Ik heb mij de namen van de pioentulp en papegaaitulp laten influisteren, zeker weten mijn favorieten :)
Wil je tulpen uit Flevoland? Dan is Hanneke’s Pluktuin een aanrader waar je zelf een boeket kunt plukken. Ik ben er niet geweest tijdens de tulpenperiode, maar vorig jaar heb ik er wel een ander mooi boeket geplukt :)
