Verrassend Frankrijk

Nieuw jaar, nieuwe verjaardag om te vieren. Dit jaar was ik zelf wat inspiratieloos dus gelukkig had mijn zus een idee: de Opaalkust in Frankrijk. Eerlijk, daar stond ik niet gelijk bij te springen, want ja Frankrijk we kennen de clichés wel. Na het idee even in de week te hebben gelegd dacht ik al snel, leuk een land waar ik nog nooit geweest ben! :) Oké oké dat ‘snel’ is ook overdreven, de mensen die mij gesproken hebben vlak voor vertrek weten dat ik nog altijd sceptisch was hahaha. Iets met ik heb niet opgelet bij Franse les op de middelbare school, hoe gaat ik mij verstaanbaar lopen te maken? Het zinnetje “Je ne pas parle français” rolde er aan het einde van de week vloeiend uit ;) Inmiddels moet ik mijn mening dus bijstellen, ik heb ontzettend genoten van ons midweekje aan de Franse kust.

De Opaalkust is een ideale bestemming als je niet te ver wilt rijden, vanaf Goeree-Overflakkee zo’n 3 uur met de auto. Wij verbleven in een super mooi huisje op het platteland vlakbij Audinghen. Aanrader is om eerst richting Sangatte te rijden en dan via de kustroute de weg te vervolgen, die snelweg is anders ook maar saai ;) Ik had alleen niet helemaal verwacht dat de wegen hier ook best wel heuvelachtig waren, helaas nog steeds een soort van angst voor mij. Om bij ons verblijf te komen scheet ik al 7 kleuren tegelijk en zei ik paniekerig tegen mijn zus “dit moet ik dus de hele week rijden dat vind ik niet leuk”. Gelukkig went alles en wilde ik er einde van de week niet meer weg. Ja hallo het is mij de meid met de hysterische pieken en dalen ;P

Nog even over ons huisje, zeg maar gerust huis. Ieder een eigen slaapkamer, een heerlijke woonkamer en tuin met zicht op het omliggende bos en elke ochtend toegezongen worden door de vogeltjes. Ik ben zelfs een paar keer wezen hardlopen en dat was genieten, je voelt zo ongeveer de historie met uitzicht op de kust van Engeland.

Genoeg geluld, tijd voor wat plaatjes. Na aankomst zijn we nog even uit onze verschoning gewaaid bovenop Cap Gris-Nez. Blij dat we nog snel een winterjas in de auto hadden gepleurd ;)

Ook hier zie en voel je de historie, de overblijfselen van de bunkers herinneren aan de zware gevechten. Nu een plek waar de schapen chillen. Cap Gris-Nes ligt het dichts bij Engeland op zo’n 33km, bij helder weer heb je dan ook uitzicht op de krijtrotsen aan de overkant.

De Opaalkust wordt gekenmerkt door twee kapen, die hierboven genoemd en Cap Blanc-Nez; onze bestemming de volgende dag. Maar eerst een tussenstop in Wissant, een klein slaperig kustplaatsje dacht ik, tot we er een paar dagen later weer waren tegelijk met alle Fransen die een vrije dag hadden.
Wandelend door de duinen en langs schapenhekjes kreeg ik gelijk een Scandinavisch gevoel en dan ben ik al snel blij haha ;) Extra leuk trouwens toen wij er waren, was er een foto expo op meerdere plekken.

Vanuit Wissant slinger je langzaam naar boven richting Cap Blanc-Nez om uiteindelijk bij een parkeerplaats uit te komen waar vandaan je mooie wandelingen kunt maken. Voordat je helemaal naar boven loopt, sla even af naar rechts daar vind je een toffe natuurlijk poort van bomen ♥

De hele week hebben we lekker rustig aan gedaan en omdat ons huisje zo fantastisch was absoluut geen straf om ’s avond gewoon lekker thuis te eten en nog even in de zon te hangen. Daarom had ik ook niet verwacht dat ik in elkaar zou storten en een gezellige avond op de wc zou hebben. Tsja hoort er helaas wel bij, het is niet alleen maar mooie plaatjes. Achter de schermen loopt het zeker niet altijd zo soepel.

De volgende middag ging het gelukkig wel weer en hebben we de krijtrotsen vanaf een ander perspectief bekeken en over het strand gebanjerd. Bij het plaatsje Escalles is een parkeerplaats die de mogelijkheid biedt naar het strand te lopen (niet overal kun je de rotsen vanaf het strand bewonderen).

Wij waren in de week van Hemelvaart in Frankrijk, dus net als bij ons was donderdag een vrije dag en dat was te merken! Tijdens ons bezoek aan Wimereux was het vechten voor een leuk lunchplekje. Dit kustplaatsje is leuk om even doorheen te lopen, over de boulevard met strandhuisjes en langs de gekleurde huisjes her en der verspreid. Aansluitende wilden we nog een wandeling maken in de Dunes de la Slack maar een parkeerplek vinden was niet te doen.

Aangezien alles prima te rijden was vanaf ons huis, zijn we gewoon ’s avonds nog een keer naar Dunes de la Slack gereden om daar van de zonsondergang te genieten, schelpen te zoeken en 100 foto’s te maken van wilde orchideeën ♥ Je kunt hier ook heerlijk in de duinen zitten met een glaasje wijn en chippies, iets dat meer mensen deden. Front row terwijl de natuur zijn magie toont.

Vrijdag was het tijd om ons zooitje weer in de auto te gooien en afscheid te nemen van de schattige Franse host. Communiceren ging wat moeizaam d.m.v. uitgesproken vertalingen door de Google Translate robot, maar uiteindelijk begrepen we elkaar wel. Deze laatste dag hebben we goed besteed! We reden eerst naar het oude centrum van Boulogne-sur-Mer waar het hoog tijd was om een eclair naar binnen te schuiven bij Le Délice du Palais mjomjom. Daarna maakten we een wandeling over de Charles Dickens Promenade, deze loopt over de stadsmuur rondom het kleine centrum met als middelpunt de Notre Dame.

Voordat we echt aan de terugreis begonnen zijn we eerst nog een keer naar Wissant gereden, nu niet meer zo slaperig. Gelukkig was er nog wel plek voor ons in de zon op het terras van Le Père Baptiste zodat we nog even een crêpe naar binnen konden vouwen :)

Al met al een zeer geslaagde midweek aan de Côte d’Opale dus!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *