Winter escape naar Gran Canaria

Al een aantal jaren droom ik weg bij het idee om de Nederlandse winter te ontvluchten en lekker de zon op te zoeken. Dat is precies wat ik dit jaar eindelijk deed, na de hysterische drukke december en januari maand op het werk liet ik de boel even de boel. Samen met Dagmar vertrok ik in februari naar Gran Canaria om de Spaanse zon op te zoeken en ik heb er geen moment spijt van. Ik heb de eerste dagen volgens mij wel 12x per dag herhaalt hoe heerlijk die zon en warmte wel niet was haha #sorrynotsorry

Tijdens dit weekje Gran Canaria verbleven wij in het Zuiden van het eiland, in Maspalomas, waar de pensionado’s elke ochtend lagen te drogen op hun ligbedje aan het zwembad (prima om zo oud te worden toch ;P). Maar wij manoeuvreerden ons elke ochtend langs deze levensgenieters en sprongen in onze huurauto om het eiland te verkennen.

Wij huurden onze auto bij Sunny Cars en dat was helemaal top. Na een vliegreis van 4,5 uur stonden we na een korte rit van 30 minuten voor ons hotel, FBC Fortuny Resort. De sfeer buiten was top met een zwembad, terrasjes en palmbomen. Binnen in ons appartement was het een ander verhaal, TL verlichting waardoor je elke keer als je in de spiegel keek een spook terug zag kijken. We overwogen nog om de plaatselijke Xenis leeg te kopen voor wat sfeerverlichting ;P

Dat vroege opstaan (04.30 uur) is niks voor mij, dus de rest van de dag hebben we rustig aan gedaan. ’s Avonds even tapas gegeten in de stad om vervolgens als een roos in slaap te vallen, nog net niet boven de tapas.

De volgende ochtend scheen de zon volop en na een prima ontbijtje was het tijd voor onze eerste roadtrip. We besloten eerst de mooiste route (volgens interwebs) van het eiland te rijden, de GC-200. En dat was spannend, met ingehouden asem reed ik de route, want haarspeldbochten en steile wegen. Echt dit is niet goed voor mijn stressniveau, maar het is wel de moeite waard. De eerste stop was Puerto de Mogán, een ontzettend leuk havenstadje met heel veel bloemen ♥ Zo leuk, dat we hier ’s avonds nog een keer geweest zijn om te eten in een super leuk restaurantje Mi Vida, gelegen in de haven.

Je hebt eigenlijk twee havens in Puerto de Mogán, de wat gemoedelijkere op bovenstaande foto’s met leuke restaurantjes en de commerciële inclusief strand op onderstaande foto. Met luidruchtige Britten en obers die je proberen naar binnen te leuren met een bijdehand praatje. Je kunt wel raden welke van de twee mijn voorkeur heeft ;P

Na rondgedwaald te hebben door de kleurrijke straatjes was het tijd om de bergen in te rijden met het ene mooie uitzichtpunt na het andere: Mirador de Veneguera, Los Azulejos de Veneguera (hier vind je de rainbow rocks), Mirador de San Nicolás en het eindpunt Mirador del Balcón (met de klif die ook wel de ‘staart van de draak’ genoemd wordt door de zigzag vorm van de rotsen).

Ergens halverwege onze route kwamen we twee Polen tegen die een rode Mini cabriolet hadden gehuurd om het eiland mee rond te crossen, super tof! Ze stelden voor dat wij ook maar even op de foto moesten met die auto, staat toch wat leuker dan onze witte Hyundai i10 haha.

De volgende dag hebben we rustig aan gedaan en van de zon genoten in Dunas de Maspalomas. Tussen de stad en de zee liggen deze bijzondere duinen, het lijkt net een woestijn. Je kunt er lekker ronddwalen en natuurlijk een duik nemen als het water goed op temperatuur is. Wij zijn er twee keer geweest, ook met zonsondergang. Het golden hour was niet zoals ik het verwachtte, nog een beetje te vroeg in het jaar denk ik, maar alsnog mooi om foto’s te maken…en dat is wat wij deden ;)

Vrijdag stond een roadtrip naar het hoogste punt van het eiland op de planning. Een nog veeeel mooiere route dan de GC-200! We stonden om 07.00 uur al naast ons bed en om 08.00 uur zaten we als enigen aan het ontbijt, alle ouwetjes lagen nog lekker op één oor. Over ouwetjes gesproken, wij hadden de leukste buren, een super schattig echtpaar die ik moest helpen bij het interwebs probleem op hun telefoon. Daarna was ik dé held van het resort en vroegen ze ons elke dag naar wat we nu weer allemaal gedaan hadden.

Dat terzijde. Terug naar de roadtrip richting Roque Nublo. Waarom zo vroeg? Omdat ik overal gelezen had dat het aantal parkeermogelijkheden beperkt is, dus volg dit advies ook zeker. Wij waren er vroeg en bij terugkomst stond inderdaad de hele parkeerplaats vol.

Wij reden vanaf Maspalomas de GC-60 die begint met dorre bergen in het Zuiden tot aan prachtige groene natuur midden op het eiland. Je kunt duidelijk zien dat het hier meer regent, hoe hoger we kwamen hoe meer we in de mist reden. Dit is extra magisch, maar wel jammer voor het uitzicht, de 1,5 km naar de top van de Roque Nublo liepen we namelijk nog steeds in de mist.
Na een tijdje wachten boven begon het wat te waaien en prikte de zon heel voorzichtig door de bewolking heen waardoor we uiteindelijk nog getrakteerd werden op een prachtig uitzicht.

We vervolgden onze weg om ’s middags nog wat leuke bergdorpjes te bezoeken, maar helaas net de verkeerde gekozen. We stopten in Artenara, vraag me nu nog steeds af waarom haha, maar overslaan dus. Betere keuzes zijn: Teror en Fataga.

’s Avonds hebben we geproost op de top met een espresso martini, die hakte er wel lekker in haha. Dus lekker slapen en de volgende dag rustig opstarten om daarna te beginnen aan onze zoektocht naar een kloof. En een zoektocht was het! Ik had gelezen waar het ongeveer was en dat je bij een brug onder de weg door kon. Dus bij de eerste de beste stenen brug wij de auto geparkeerd en het pad gevolgd. Een pad dat steeds rotsachtiger werd en voor het grootste gedeelte bestond uit los grind en dat op gympen! Niet heel veilig. Toen het ook nog dreigde te gaan regenen wilden we zo snel mogelijk naar beneden om nog enigszins veilig terug te kunnen. Never a dull moment zullen we maar zeggen ;)

Eenmaal terug stond er per toeval een Spaans mannetje midden op de weg om die domme toeristen de weg te wijzen. Na nog zo’n 3 km de bergen in gereden te hebben, kwamen we wel bij het juiste stenen bruggetje uit en daar was dan eindelijk dé canyon: Barranco de las Vacas.

Onderstaande twee foto’s zijn dus van het verkeerde pad, toen dachten we nog ‘oh wel heel mooi dit’ wat al snel veranderde in ‘we moeten zo snel mogelijk weer naar de bewoonde wereld’. Achteraf bleek ook nog dat dit pad uiteindelijk wel bij de canyon uit zou komen, maar dan hadden we beter een klimtuigje mee kunnen nemen.

Een hele toffe fotolocatie waar ik graag mooie foto’s had gemaakt, maar dat wilden heel veel mensen. En als er mensen gaan staan te kijken hoe je op de foto gaat en hoe je foto’s maakt dan ben ik er snel klaar mee. Ik hou niet zo van publiek = awkward haha. Dus na een kort bezoek zijn we nog even naar de hoofdstad Las Palmas gereden om daar de oude wijk te bezoeken. Dat viel wat tegen: kerk dicht, restaurants dicht, nergens kon je alleen even wat drinken en ik was gewoon moe en had geen zin om veel moeite te doen. Dan maar terug naar ons appartement om daar nog even te relaxen en ’s avonds het golden hour mee te pakken in de duinen waarover ik al schreef.

De volgende dag moesten we helaas onze koffers weer inpakken, maar we vlogen pas om 19.00 uur. Dus na afscheid te hebben genomen van onze schattige buren zijn we nog een laatste keer naar Puerto de Mogán gereden om daar te lunchen in ons favoriete restaurantje in de haven, Mi Vida. De eigenaren zijn super aardig, het interieur fantastisch en ze hebben een restauranthond ♥

Zo kwam er een einde aan onze winter escape naar Gran Canaria en ik zal het iedereen aanraden. Zo fijn om even de kou in Nederland achter te laten en te genieten van de zon! Wie weet volgend jaar weer :)

2 Reacties

  1. Shirley
    6 juni 2023

    Ik heb dit jaar ook een winterescape naar Gran Canaria gedaan. Leuk om te zien wat jullie allemaal gedaan hebben. Die Baranco de las Vacas was bij ons inderdaad ook een avontuur, met daarna een wachtrij voor de foto.

    Beantwoorden
    1. Rebecca
      27 augustus 2023

      Wat toevallig! Haha echt hè, dat was dan weer jammer die wachtrij. Heb dan ook niet echt de foto’s kunnen maken die ik wilde maken.

      Beantwoorden

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *