Het Toscane van Nederland

Voor iedereen die niet in de rij wil staan op Schiphol en wel op de gewenste eindbestemming wil arriveren (in plaats van dat alleen je koffer daar komt), in eigen land hebben we ook nog wat mooie plekken. Zo verbleef ik een tijd geleden in het mooie Zuid-Limburg, ook wel het Toscane van Nederland genoemd. En ik snap wel waarom, de uitzichten die wij zagen op de eerste dag hadden aardig wat weg van dit deel van Italië. Don’t get me wrong, na twee jaar in Nederland vakantie te hebben gevierd reis ik ook veel liever weer naar het buitenland, maar voor tussendoor is dit ook een prima alternatief. Wij troffen het dat we perfect nazomer weer hadden.

Nadat ik vier uur in mijn Swiffert gezeten had, met een kleine tussenstop om mijn zus op te halen, waren we wel toe aan wat eten en drinken. Ik had zo elke voorgevel van een plaatselijk restaurant eruit gereden, maar we hielden het netjes. We hebben heerlijk geluncht bij Herberg Bie De Tantes tussen de grijze golf die net in grote getale hun sjaaltjes afdeden terwijl ze van hun elektrische fiets klommen. Maar dat terzijde.
Met hernieuwde energie maakten we voor het eerst kennis met die mooie uitzichten. We wandelden een mooi rondje in de buurt van Eys, enorme aanrader; heuvelachtig, door bossen en graanvelden! Dit rondje ook lopen? Je kunt parkeren aan de Moorenheideweg en vanaf daar starten.

Een geslaagde eerste dag ♥ De volgende dag wilden we een fiets huren, zonder vooraf gereserveerd te hebben. Nu vertelde ik al dat Zuid-Limburg overspoeld werd door de grijze golf, dat hebben we geweten. In Gulpen is het ons op de valreep toch gelukt om een e-mountainbike te huren waar ik in mijn jurkje zo ongeveer met een trappetje op moest klimmen ;P Onder het genot van een bakkie pleur stippelden we een route uit van volgens mij 50km. We fietsen langs mais- en aardappelvelden door de Limburgse heuvels richting Valkenburg.

Na een tussenstop op een terras in Valkenburg zijn we weer richting Gulpen gefiets, waar het inmiddels hoog tijd was voor een ijsje ;P De tweede helft van de oorspronkelijke fietsroute hebben we met de auto gereden. We wilden de welbekende vakhuis dorpjes nog wel zien natuurlijk! Via een paar haarspeldbochten (waarbij het knap lastig was om die grijze golf op de elektrische fiets te ontwijken) hebben we een paar van die huisjes gevonden. In onderstaande zou ik wel willen wonen, hoe cute!

’s Avonds hebben we heerlijk gegeten bij Eetcafé Aon ’t Bat, aanrader! Je kunt hier lekker op het terras zitten langs de oever van de Maas.

Over eten gesproken, al 48 uur in Limburg en nog geen vlaai op. Dát moeten we eerst eens rechtzetten, dus de volgende ochtend hebben we eerst eens zo’n stuk vlaai in onze melis gedrukt voordat we Kasteeltuinen Arcen bezochten. Even over deze locatie, hallo mooi kasteel en hallo mooie rozen ♥ Spam in 3, 2, 1…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *